Bugün size adalarda şöyle yedik, böyle içtik, deniz kokan mezelerin ardı arkası kesilmedi, binbir çeşit otlarla hazırlanmış salataların tadı damağımızda kaldı, yetmedi, yemeğin üstüne bir de hayatımda yediğim en güzel dondurmanın fotoğrafını da çektim, hem de kağıt helva arasında, demek çok isterdim. İşin aslı, grubumuz, geziye son dakikada katılınca nerede yemek yesek gibi bir araştırma ve plan yapmak söz konusu değildi. Umduğumuzu değil, bulduğumuzu yedik.

Vasat geçen yemeğin ardından masadakiler bira ve muhabbete dalınca ben de fırsat bilip fotoğraf çekerim diye bir ada turu attım. Ama asıl aklımdaki İskele’nin tam karşısındaki dondurmacıya uğramaktı. Zaten masaya oturduğumdan beri kağıt helva arasına ne çeşit dondurma dizdirsem diye düşünüyordum. Çilek ve muz mu, karamel ve çikolata mı?

Bugün ağız sulandıracak detaylar yok ama çektiğim bazı fotoğraflar var. Bir sonraki yazıya kadar bunlarla idare edin lütfen.

Peki sizin bugüne kadar Adalar’da yiyip de tadını unutamadığınız yemekler var mı? Yorumlar kısmında paylaşırsanız çok sevinirim.

Bebek’ten çıktık yola…

İlk durağımız Burgaz Adası…

Tekneden indikten sonra gördüğüm manzarayı fotoğraflamak istedim. Bekleyenler fotoğraflarının çekilmesine pek kızdılar…

Bu dondurmayı ballandıra ballandıra anlatmak ne çok isterdim…

İskele’ye arkanızı verip sağ tarafa doğru yürümeye başladığınızda muhteşem bir manzaraya sahip parkur sizi bekliyor. Eğer giderseniz yorulana kadar devam edin derim. Yorulursanız dinlenebileceğiniz banklar var.

Burgaz Ada’dan sonra biraz açılıp denizde demirledik. O sessizlikte uykuya dalmışım. Teknedeki ufaklığın “Aslan Kaptan! Aslan Kaptan! Bunu yukarı çekemiyorum yardım edermisin?” çığlıkları arasında uyanıp birkaç kare daha çektim, ardından Büyükada’ya doğru devam ettik.

Gruptan bir arkadaşın kardeşinin evine uğradık. Balkonunun manzarası işte böyleydi:

Sizce de bu balkonda bir ömür geçmez mi?

Balkonda fotoğraf çekerken bu martı kardeş geldi dama kondu. Hiç kımıldamadan yarım metre uzağımda uzun bir süre poz verdi.